Wat was het leven toen toch simpel
Frank Straver • 13 januari 2021
Geen titel is passender voor de huidige tijd dan deze. Je hoeft immers maar 1 jaar terug te gaan om deze conclusie te trekken. Sterker nog, wat zou de reactie zijn wanneer je op 12 januari 2020 een willekeurig iemand op straat had aangesproken en hem of haar had gevraagd zich het volgende voor te stellen?
Je wordt wakker en stapt uit je bed. Je hoeft niet naar je werk toe, want je bent verplicht door je baas om thuis te werken. Er is een ogenschijnlijk levensgevaarlijk virus uitgebroken dat de hele wereld in zijn greep houdt. Het is zelfs zo heftig dat de kinderen niet meer naar school mogen. Dit betekent dat je naast je baan ook moet zorgen voor thuisonderwijs van je kinderen. Je mag niet zomaar mensen bij je thuis uitnodigen. Dit zijn er maximaal twee. Per dag! Als je dit toch doet dan loop je de kans dat buren je verlinken en de politie voor de deur staat. Wanneer je boodschappen gaat doen kun je alleen “essentiële” producten kopen, want alle andere winkels zijn gesloten. In alle publieke locaties moet je een mondkapje dragen. Mocht je ziekenhuiszorg nodig hebben dan is de kans groot dat deze behandeling uitgesteld wordt omdat de ziekenhuizen vol zouden liggen als gevolg van dit griepvirus. Daarnaast loop je de kans om een boete te krijgen op het moment dat je dichter dan 1,5 meter bij iemand anders in de buurt komt die niet bij jou in huis woont. Sporten mag niet meer want een sportschool of vereniging is niet-essentieel volgens de overheid en daarom gesloten. In het weekend met vrienden een hapje eten, naar de bioscoop of met de kinderen erop uit? Dat mag en kan niet meer, want alles is gesloten omdat het niet-essentieel is. Al deze maatregelen zijn noodzakelijk volgens overheden over de hele wereld om dit levensgevaarlijke griepvirus onder controle te krijgen. Dit is volgens de overheid zo belangrijk dat alleen de overheid de waarheid verteld en alle zogenaamde andersdenkenden kunnen zich niet meer via social media uiten. Dit wordt namelijk gecensureerd.
Ik denk dat deze persoon ergens halverwege dit verhaal zou beginnen met lachen. Vervolgens zou deze persoon de volgende reactie kunnen geven: “Belachelijk, uit welke film komt dit verhaal?! Dit lijkt wel een oorlog! Waarom gaat iedereen hierin mee? Waarom doet niemand hier iets tegen dan? Hoe krijgt de overheid alle mensen zover?” Gek genoeg is dit nu wel de tijd waarin we nu leven.
Het lijkt er op dat de huidige lockdown nog tot maart van kracht blijft. Dit betekent dat ondertussen bijna iedereen 1 jaar ouder geworden is sinds 15 maart 2020 en nu. Voor mij geldt dit net zo goed. Zo vierde ik vorige week mijn verjaardag. Voor wat het waard is. Gelukkig heb ik een lief gezin waardoor ik me echt jarig heb gevoeld! Dit kwam ook door een kaart die ik van mijn moeder kreeg. Voorop stond een schilderij van een teddybeer. Niet zomaar een teddybeer natuurlijk, dit was MIJN teddybeer. De beer die in mijn kinderjaren overal mee naartoe ging. Overigens durf ik nu wel toe te geven dat hij misschien wel wat langer in mijn bed naast mij lag. Ik was gek op die beer. Mijn moeder schildert graag en heeft deze teddybeer vereeuwigd in een schilderij. In deze kaart schreef zij: “wat was het leven toen simpel!”. Met tranen in mijn ogen las ik deze kaart. Want ze heeft zo gelijk, wat was het leven simpel. Ook al maken wij het als mensen soms onszelf ongelooflijk moeilijk, het leven was echt heel erg simpel. Zeker in vergelijking met nu.
Maar ik realiseerde me ook dat als ik vroeger zoveel steun haalde uit mijn teddybeer, waar haal ik deze steun dan nu vandaan? De wereld is onomkeerbaar veranderd. Veel dingen die ik leuk vind kunnen niet meer of wil ik niet meer. Hierdoor ben ik de afgelopen maanden op zoek gegaan. Tijdens mijn zoektocht merkte ik dat ik mijn steun niet moet zoeken in aardse zaken, maar in iemand die er altijd voor je is. De afgelopen maanden vind ik mijn steun meer en meer bij God. Het voelt vreemd om dit uit te spreken, maar het voelt tegelijk ook vertrouwd om het uit te spreken. Steun in het woord van God door de Bijbel te lezen. Steun door kerkdiensten te volgen. Steun door hier met mensen over te praten. Hoe onwennig dit laatste soms nog voor mij voelt.
Maar juist door mijn angsten en onzekerheden te benoemen en hierover te praten groeit mijn geloof en vertrouwen in God. Ik ben niet gelovig opgevoed en wilde er eigenlijk maar weinig van weten. Immers was het leven al moeilijk genoeg, dacht ik toen. Maar nu? Nu opent Hij mijn ogen ECHT. Ik ben geen ander mens geworden. Ik ben nog steeds dezelfde Frank. Als mensen mij voordat ik God leerde kennen een goed mensen vonden, dan ben ik dat ongetwijfeld nog steeds voor hen. Maar het belangrijkste is voor mij, dat ik mij een beter mens voel. Ik begrijp het leven nu.
Voor mij is het belangrijk om het leven te kunnen begrijpen omdat er veel onduidelijkheid op de loer ligt. Ik heb jaren geworsteld met mijzelf. Wie ben ik? Waarom ben ik hier eigenlijk? Wat wil ik in het leven? Deze vragen hielden mij in een wurggreep. Ik zocht mijn antwoorden overal, althans dat dacht ik toen. Zo kwam ik een paar jaar geleden een interview tegen van Simon Sinek. Als je dit interview bekijkt dan lijkt het net of ik als “millenial” er eigenlijk niets aan kon doen dat ik zo worstelde met mijzelf. Mede door dit interview en de boeken die ik hierover heb gelezen leek het net alsof ik er weinig aan kon doen. Laat staan dat ik hier iets aan kon veranderen. Mocht je het interessant vinden, dan kun je een deel van het interview HIER
bekijken.
Maar hoe eenvoudig zou dat zijn? Oh, je bent geboren in 1984 dan ben zus en zo opgegroeid en dan kun je er niets aan doen dat je de wereld niet begrijpt. Ik denk dat in welk jaartal of welke omgeving je ook opgroeit, God is er voor iedereen. Weer voelt het gek om dit te zeggen. Maar ik gun iedereen een relatie met God. Hij kent je en Hij zal je helpen als je iets niet begrijpt of als je ergens mee worstelt. Je hoeft er maar één ding voor te doen: VRAGEN! Geloof me, er is geen mens op aarde die De Waarheid beter kent dan Hij. Op het moment dat je, je dit realiseert dan wordt het leven weer een stuk simpeler.
Johannes 14: 27
27 Mijn vrede laat ik jullie na. Die vrede is heel anders dan die van de wereld. Wees dus nooit meer meer bang of ongerust.
Delen?
Als jij (ergens) voelt dat Jezus de enige weg is maar niet precies weet waarom of je wilt meer over dit onderwerp weten, dan is deze blog voor jou geschreven!
Maar wat zijn we nu eigenlijk aan het doen met z’n allen? We eten (de hele dag door) alleen maar troep en alcohol drinken is vaak ook de rode draad tijdens de feestdagen. We gaan veel later naar bed dan goed voor ons is en vervolgens besluiten we dat we het vanaf 1 januari allemaal anders gaan doen?