Eerst geloven dan zien
Frank Straver • 31 januari 2021
Soms zijn er dagen dat ik me wat minder sterk voel. Minder overtuigd van alles wat ik daarvoor zeker wist. Kortom tijd om even na te denken over alles. Hoe voel ik me? Wat gebeurt er om me heen? Wat doen deze gebeurtenissen met me? Eigenlijk gebeurt er teveel momenteel. Soms is dit zoveel dat ik even geen licht meer zie aan het einde van de tunnel. Maar hoe kom ik hier dan toch weer uit?
Het is zaterdagavond. Vandaag gaat de avondklok in. Voor mij iets nieuws. Althans nieuw om mee te maken. Ik heb er veel over gehoord en gelezen. Maar dat was in een compleet andere tijd, zo dacht ik in ieder geval. Maar niets is minder waar. Vanaf vandaag moet ik dus voordat ik naar buiten stap eerst kijken hoe laat het is. Want stel je voor dat een ommetje ineens 95 euro moet kosten? Als een avondklok hoort bij een noodsituatie dan moet er dus nu wel iets heel ergs aan de hand zijn? Net zo erg zoals tijdens de 2e wereld oorlog. Klein verschil is natuurlijk dat er toen een grote kans was om neergeschoten te worden in plaats van beboet mocht je tijdens de avondklok gepakt worden.
Maar toch wil ik eens inzoomen op dit verschil. Hoe groot is het verschil tussen daadwerkelijk bang moeten zijn om neergeschoten te worden wanneer je naar buiten gaat of de hele dag door bestookt te worden met angstopwekkende berichtgeving? Over de angst om neergeschoten te worden kan ik niet oordelen. Alleen kon je deze angst uit de weg gaan door niet naar buiten te gaan. Maar als ik kijk naar vandaag de dag? Wanneer ik er nu voor kies om binnen te blijven blijft de bangmakerij en de druk aanwezig. Misschien is het leven nu wel vergelijkbaar met het leven tijdens de 2e wereldoorlog? Want het leven wordt niet eenvoudiger wanneer ik na 21:00 niet meer naar buiten mag. De hele dag staat in het teken van deze zogenaamde pandemie of je nu wil of niet.
En ja, die angst heeft op iedereen zijn uitwerking. Een normaal gesprek wordt lastig zonder het C-woord te laten vallen. Probeer het maar eens uit. Een opmerking als: “we hebben er allemaal een beetje last van” valt al snel. Last? Last heb je van buren of van kriebel op je rug. Dit wat er nu gebeurt gaat veel verder. Alle gebeurtenissen zorgen voor verdeeldheid onder de mensen. Veel mensen accepteren alles blind en volgen veilig de overheid op. Een ander deel is het er niet mee eens maar geeft de voorkeur aan meebuigen in de hoop dat alles snel weer normaal wordt. Dan is er een groep die openlijk in continu gevecht is en schopt tegen alles wat niet klopt (en dat is veel!). Tot slot is er nog een groep. Een groep die verder kijkt en onderzoekt en die zich realiseert dat het niet klopt, maar zich ook realiseert dat vechten zinloos is.
Natuurlijk zijn deze groepen niet met zwart-wit geschreven. Maar misschien voel jij je nu aangesproken? Dat mag en dat is ook goed. Het feit dat mensen zich vandaag de dag snel aangesproken en aangevallen voelen is juist typerend voor deze tijd. Ik benoem dit juist omdat ik denk dat het goed is om je te realiseren waar jij je energie in wil stoppen? Het liefst zou ik iedereen met argumenten willen overtuigen dat er niets van de maatregelen klopt. Het liefst wil ik iedereen die vecht prijzen om hun vechtlust maar ik zou ze toch willen vragen om hun energie in zichzelf te steken en niet in de wereld. Want het heeft geen zin. Maar hoe lastig is het vandaag de dag om eerlijk tegen iemand te zeggen hoe je ergens over denkt?
Dat maakt dat dit een nog lastigere tijd is. Want als je anders denkt dat de meeste mensen dan is het voeren van een normaal gesprek lastig of misschien zelfs wel onmogelijk. En nee, als je anders denkt dan ik doe, dat maakt je niet meer of minder dan een ander. Maar ik denk wel dat je als mens uiteindelijk meer hebt aan iemand die eerlijk en kritisch tegen je is. Een mens die de confrontatie opzoekt in plaats van hem uit de weg gaat.
In Spreuken 27:6 staat: Je hebt meer aan een vriend die boos op je is, dan een vijand die vriendelijk tegen je doet. Een mooie en vooral passende uitspraak bij deze tijd. Een tijd waarin verdeeldheid steeds meer de kop op steekt. Verdeeldheid op steeds meer vlakken en ik ben bang dat hier de komende tijd steeds meer onderwerpen bij gaan komen. Blijf daarom in gesprek met de mensen waar je om geeft. Luister écht naar elkaar. Om met elkaar in gesprek te blijven zal je vaak jouw trots opzij moeten zetten. Wees bereid om te luisteren naar een ander en denk goed na voordat je iets terugzegt. En bovenal: blijf altijd vriendelijk. (Jakobus 1: 19-21)
Aan het einde van deze blog wil ik teruggaan naar de beginvraag. Hoe kun je een minder sterk moment weer doorbreken? Want je hebt nu eenmaal mindere dagen. Dagen waarin alle gebeurtenissen in de wereld je overvallen en misschien teveel worden. Soms houdt deze periode langer aan dan een dag. Ik probeer mezelf dan te bedenken waar ik mijn energie aan het insteken ben. Vaak is dan de conclusie dat ik langzaam weer in een vechtmodus aan het raken ben. Ik probeer alles wat er in de wereld gebeurt te begrijpen en zoek wanhopig naar logica. De enige logica die er is, is dat er geen logica is. Wat wel logisch is, is dat het logisch is dat er aan ons getrokken wordt. Want mensen met slechte bedoelingen proberen ons te bedriegen. Ze willen ons overtuigen van hun verkeerde ideeën. (Efeziërs 4:14). Ik ben van mening dat het goed is dat dit soms gebeurd, want hierdoor word je weer een beetje sterker en daarmee beter bestand tegen slechte invloeden van buitenaf.
Deze punten brengen mij weer terug naar het moment dat ik mij realiseer dat, wat ik aan het doen ben, zinloos is. Vechten heeft geen zin en logica is er niet. Durf jezelf nederig op te stellen en bedenk je het volgende: Wees blij op de dagen dat het goed met je gaat. Maar bedenk dat God ook de slechte dagen gemaakt heeft. En niemand weet wat er in de toekomst zal gebeuren (Prediker 7:14).
Maar hoe kun ook jij deze rust over je krijgen? Cruciaal hierin zijn nederigheid, leergierigheid, corrigeerbaarheid maar bovenal een soepel hart. Met andere woorden, durf open te staan voor andere zaken dan alles waar jij standvastig in bent. Want er is een Waarheid die velen niet zien. Dit terwijl het een Waarheid is die rust en vrede brengt. Het is logisch dat velen het niet zien. Hoe dit komt heb ik je eerder in deze blog verteld. We worden misleid, dag in, dag uit. Maar weet wel, er is goed nieuws. Het goede nieuws over de almachtige God en Zijn zoon Jezus. Hij is de kern en de logica. Maar daarmee ook het lastigste voor velen. Voor mij lastig om over te brengen naar een ander. Maar voor de ander nog veel lastiger. Want als dit het enige juiste is, dan het dus ook het meest lastige om dit te geloven. Het meest lastige omdat het waarschijnlijk heel veel afwijkt van alles waar je nu aan vasthoudt. Dit lijkt in eerste instantie doodeng. Maar weet wel, wanneer je het niet gelooft dan zie je het ook niet. Helaas werkt het niet andersom. Zo probeerde ook ik om eerst te zien en toen te geloven. Maar na een half jaar lezen, zoeken en ploeteren merkte ik dat dit niet werkte. Toen heb ik het omgedraaid. Ik heb mijn hart opengesteld en kort daarop zag ik het wel. Dus hoe kun jij deze rust krijgen? Durf te geloven, dan komt de rest vanzelf.
Jakobus 1:19-21
19 Weet wel, mijn geliefde broeders: ieder mens moet snel zijn om te horen, langzaam om te spreken, langzaam tot toorn;
20
want de toorn van een man brengt geen gerechtigheid voor God voort.
21
Legt dus af alle vuilheid en alle uitwas van boosheid en neemt met zachtmoedigheid het in u geplante woord aan, dat uw zielen kan behouden.
Delen?
Als jij (ergens) voelt dat Jezus de enige weg is maar niet precies weet waarom of je wilt meer over dit onderwerp weten, dan is deze blog voor jou geschreven!
Maar wat zijn we nu eigenlijk aan het doen met z’n allen? We eten (de hele dag door) alleen maar troep en alcohol drinken is vaak ook de rode draad tijdens de feestdagen. We gaan veel later naar bed dan goed voor ons is en vervolgens besluiten we dat we het vanaf 1 januari allemaal anders gaan doen?