Waar het hart vol van is...
Frank Straver • 24 juni 2021
Vroeger stond er in mijn rapport zo af en toe “zeer goed” geschreven. Veel beter was er niet, aangezien de volgende stap “uitmuntend” zou zijn en dit staat gelijk aan een 10. Ik vroeg een keer aan mijn leraar waarom ik geen 10 kreeg ondanks dat ik geen fouten had gemaakt en zijn antwoord was: “Een 10 is enkel voor de meester!” Ik dacht toen dat hij daarmee zichzelf bedoelde…
Wanneer je de Bijbel leest (en gelooft natuurlijk) dan weet je dat de mens zeer goed is geschapen (Genesis 1:26-31). Wat betekent nu eigenlijk “zeer goed”? Een korte sessie op Google geeft de volgende definities: 1) Beleefd 2) Best 3) Bewonderenswaardig 4) Briljant 5) Edel 6) Eminent 7) Excellent 8) Exquis 9) Fantastisch 10) Fijn 11) Geweldig 12) Goed 13) Grandioos 14) Groot 15) Groots 16) Gulden 17) Heel goed 18) Heerlijk 19) Illuster 20) Kapitaal 21) Klassiek 22) Kostbaar 23) Kostelijk 24) Magnifiek 25) Meesterlijk. Mijn conclusie, waar de Bijbel spreekt over “zeer goed”, kunnen we dit dus prima interpreteren als “briljant” en misschien zelfs wel “perfect”.
Aangezien de Bijbel De waarheid is zou je als Christen eigenlijk niet meer hoeven weten. Lees de Bijbel en neem deze letterlijk, zo ingewikkeld is dit niet. Toch gebeurt er iets anders in de wereld. De regering en de machten hierachter (in
een vorige blog mr. Global
genoemd) laten ons geloven dat de mens helemaal niet perfect gemaakt is. Alles in deze wereld is door angst geïnspireerd. Voor alle “problemen” (vaak veroorzaakt door diezelfde machten) is een oplossing. Zo zijn er ondertussen vele verschillende vaccins die we vanaf onze geboorte toegediend krijgen. De regering leert ons op die manier om juist geen vertrouwen te hebben in ons eigen lichaam en ons immuunsysteem. Zeker als we kijken naar de c-prik, waarbij de angst met groot succes wordt ingeboezemd. Zelfs met zoveel succes dat de gemiddelde burger hiervan overtuigd is geraakt. Die is dan weer zo overtuigd dat ze op haar beurt andere burgers ook probeert te overtuigen. Zo blijft de angst voor het c-virus in leven. Ondertussen houdt Hugo stug vol: “hierdoor gaat er beslist geen tweedeling in de samenleving ontstaan!” Stiekem ben ik wel eens nieuwsgierig in welke samenleving Hugo dan leeft.
Wanneer we ons enkel zouden focussen op het bijzondere dat ons mens maakt, dan zou de wereld er vandaag een stuk mooier uitzien. We voeden ons lichaam verantwoord, we bewegen voldoende en geven ons lichaam fysieke, mentale en spirituele rust in een omgeving die dit ondersteunt. Eerlijk gezegd ziet het leven er dan een stuk beter uit. Maar wat gebeurt er vandaag de dag? De focus lijkt vooral te liggen op het wel of niet geprikt zijn. Stap voor stap wordt de geprikte mens verheven boven de niet geprikte. In sommige gevallen gaat de geprikte mens zich zelfs verheven gedragen. De niet geprikte daarentegen gaat soms zelfs zo ver dat hij/zij zegt wel geprikt te zijn, alleen maar om de rust en lieve vrede te kunnen bewaren. Ik kan niet anders concluderen dan dat dit juist heel veel weg heeft van een tweedeling. Sterker nog, de overheid blijft volhouden dat prikken geen verplichting is, maar als de apartheid zoals deze nu ingezet wordt zich blijft ontwikkelen dan gaan we juist verder dan een verplichting. Zeker als we kritisch kijken naar de “versoepelingen” vanaf 26 juni.
Gelukkig is deze verdeeldheid geen verassing, maar juist een bevestiging. Jezus voorspelde dit meerdere keren. De volgende Bijbeltekst is daarom goed toepasbaar op de huidige tijd.
Judas 1:17-21
17
Gij, echter, geliefden, herinnert u de woorden, die vóór dezen gesproken zijn door de apostelen van onze Here Jezus Christus, 18
dat zij tot u hebben gezegd: Aan het einde des tijds zullen er spotters komen, die naar hun eigen goddeloze begeerten zullen wandelen. 19
Zij zijn het, die scheuringen maken, natuurlijke mensen, die de Geest niet hebben. 20
Maar gij, geliefden, bewaart uzelf in de liefde Gods, door uzelf op te bouwen in uw allerheiligst geloof en door te bidden in de heilige Geest 21 verwachtende de ontferming van onze Heer Jezus Christus ten eeuwigen leven.
Het interessante is dat veel mensen praten over hun prik. Het lijkt soms of de geprikte mens juist de behoefte heeft dit te moeten delen, terwijl het gros van de niet geprikte mensen dit niet aan de grote klok hangt. Deze scherpe tweedeling in de samenleving lijkt met de dag sterker te worden. Natuurlijk komt dit ook doordat ik er juist nu meer op let. Telkens wanneer ik hoor dat iemand zich heeft laten prikken, maakt me dit verdrietig. Telkens moet ik weer even herstellen hiervan. Het voelt een beetje als afscheid nemen en dat doet altijd een beetje pijn.
Welke keuze iemand ook maakt, een ieder is vrij in het maken van die keuzes. Dit brengt ons weer terug naar het bijzondere van de mens. Ons brein is zo gemaakt dat we heel veel kunnen, zolang we maar willen. Wij hebben namelijk het vermogen gekregen om elkaars mening te respecteren. Met verdriet trek ik steeds vaker de conclusie dat dit respect lijkt te verdwijnen of misschien zelfs al verdwenen is. Hoe dit komt toch? Ik denk dat de oorzaak in de wereld ligt. Het aardse leven van de wereld vraagt continu aan ons ergens iets van te vinden. Met andere woorden: De wereld gelooft niet (meer) in absolute waarheid. Met als gevolg dat niemand in de wereld het bij het verkeerde eind wil hebben. Maar als je niet gelooft in de absolute waarheid, dan betekent dit dat er altijd iemand is die het fout heeft. Maar niemand in de wereld wil het fout hebben… Het gevolg? Mensen gaan schreeuwen. Misschien niet in volume, maar omdat ze willen overstemmen, zodat ze de waarheid niet horen en zodat ze niet hoeven te horen dat ze fout zitten. Weg dialoog, weg gesprek, weg discussie!
Zo ving ik laatst het volgende gesprek op. Ik hoorde iemand vertellen dat ze ziek geweest was. De ander vroeg: “maar je bent toch geprikt? Dan kun je toch geen c-virus meer krijgen?” De eerste reactie was: “DAAR gaan we NIET over in discussie.” Daarmee was het klaar! Althans dat dacht ik. Vervolgens mengde een ander zich in het gesprek met de uitspraak: “Ja, nu dalen alle cijfers door ons, omdat wij ons zo hard inzetten door ons te laten prikken en daardoor kunnen niet geprikte mensen alles weer doen. Nou, ik vind het maar verwend gedrag als je je niet laat prikken.” Ik denk dat dit heel erg kenmerkend is voor de tweedeling die er nu al is en die de komende tijd waarschijnlijk nog veel sterker zal worden. Ik bedacht me nog wel: waarom kun je de discussie niet aangaan als je zo overtuigd bent van het nut van “vaccineren”?
De vraag is dus: Hoe ver gaat de veroordeling van de persoonlijke keuze tussen wel en niet prikken? Uit eerste hand hoor ik steeds vaker over tegenstellingen binnen 1 gezin. Ook dit heeft Jezus voorspelt in:
Lucas 12:49-53
49
Ik ben gekomen om op aarde een vuur te ontsteken, en wat zou ik graag willen dat het al brandde! 50
Ik moet een doop ondergaan, en ik word hevig gekweld zolang die niet volbracht is. 51
Denken jullie dat ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg ik jullie, ik kom verdeeldheid brengen. 52
Vanaf heden zullen vijf in één huis verdeeld zijn: drie tegen twee en twee tegen drie. 53
De vader zal tegenover zijn zoon staan en de zoon tegenover zijn vader, de moeder tegenover haar dochter en de dochter tegenover haar moeder, de schoonmoeder tegenover haar schoondochter en de schoondochter tegenover haar schoonmoeder.
Waar komt de behoefte vandaan om je te laten prikken? Welk onderzoek is voor wie bepalend om een keuze weloverwogen te maken. Waar ligt dan de grens tussen zelf onderzoeken en je mening geven? Of is het toch die vakantie die de doorslag gaf?
Let wel, deze discussie gaat over het wel of niet laten prikken. Het wel of niet veilig zijn van de prik laten we in deze blog volledig buiten beschouwing. Er zijn zoveel tegengeluiden te vinden, maar hier moet je naar willen zoeken. Zelfs als je de tegengeluiden vindt dan nog moet je oren hebben om dit te horen en ogen hebben om dit te zien. Verdrietig genoeg is het om te zien dat mensen die zich uitspreken niet worden gehoord en de discussie over het wel of niet werken van de prik de grond in wordt getrapt met “daar gaan we niet over in discussie”. Wat je dus ook vind van de prik en van degenen die ervoor kiezen de prik niet te nemen, in Spreuken 28:1 wordt het antwoord misschien wel heel simplistisch gegeven. Is het niet zo dat juist de lafaard wegrent en de Goddelijke de strijd aangaat?
Dit vers impliceert dat iemand die God kent strijdvaardig is. Strijdvaardig betekent dan op haar beurt dat je niet zonder slag of stoot zomaar iets accepteert. Strijdvaardig betekent ook dat je geen of weinig angst kent. Wist je dat de Bijbel meer dan 365 keer verteld dat je niet bang hoeft te zijn? Hoeveel dagen zitten er ook alweer in één jaar? Precies! Eén keer voor iedere dag. Je hoeft dus niet bang te zijn om een discussie of een gevecht aan te gaan. God voorziet, iedere dag weer.
Johannes 16:33
33
Dit heb ik tot U gesproken, opdat Gij in Mij vrede hebt. In de wereld lijdt gij verdrukking, maar houdt goede moed. Ik heb de wereld overwonnen.
Delen?
Als jij (ergens) voelt dat Jezus de enige weg is maar niet precies weet waarom of je wilt meer over dit onderwerp weten, dan is deze blog voor jou geschreven!
Maar wat zijn we nu eigenlijk aan het doen met z’n allen? We eten (de hele dag door) alleen maar troep en alcohol drinken is vaak ook de rode draad tijdens de feestdagen. We gaan veel later naar bed dan goed voor ons is en vervolgens besluiten we dat we het vanaf 1 januari allemaal anders gaan doen?