Stof tot nadenken
Frank Straver • 21 december 2020
Zwevend tussen alle gebeurtenissen op aarde die steeds meer wegkrijgen van een gevecht tussen het goede en het kwade. Een gevecht waarin ieder mens meerdere keren per dag gedwongen wordt een keuze voor zichzelf te maken. De ene keus is in het moment, de andere keus is onomkeerbaar. Denk maar aan de geloofwaardigheid van het nieuws, afwegingen tijdens het boodschappen doen, social media, wel of niet vaccineren? Werkelijk alles draait om keuzes. Is de mens vandaag de dag nog wel bezig met bewuste keuzes in het leven? Ik denk het niet. Ik denk dat de mens er werkelijk alles voor over heeft om zijn eigen veilige leven te kunnen leiden. Maar de laatste paar maanden merk ik dat dit bij mij langzaam verandert. Graag wil ik jullie meenemen in deze verandering.
Mijn leven leek zo volmaakt en perfect. Geen financiële zorgen, een mooi huis en verder alles in mijn bezit wat ik maar wensen kon. Maar toch klopte het gevoel daarbij niet. Wat ik ook deed, hoeveel ik ook verdiende, welke functie ik ook had, het voelde niet compleet. Er bleef altijd een onrustig prikkeltje actief. Alsof er iets mist. En ja, natuurlijk ging ik op onderzoek uit. Heb veel boeken gelezen, gemediteerd, ben meer gaan sporten, psychologen bezocht, gepraat met iedereen om mij heen, maar toch miste er iets.
Alle kleine stapjes helpen, zo ook bij mij. Het stoppen met de ene baan en meerdere malen wisselen van werk heeft ertoe geleid dat ik nu mijn droomvrouw en droombaan gevonden heb. Die droombaan? Sportinstructeur! Die droomvrouw? Berlinda! Via haar gebeurde het ook dat ik voor het eerst in mijn leven écht werd geconfronteerd met het Christelijke geloof. Van huis uit ben ik zelf katholiek, voor wat het waard is. Dit ging niet veel verder dan met kerst en pasen naar de kerk, mijn eerste heilige communie en daarmee is alles wel gezegd. Maar nu is dit toch heel anders. Want nu merk ik aan haar hoeveel God voor haar betekent en hoeveel rust het geloof bieden kan, zeker in deze onzekere en wispelturige tijden.
En dan nu, nu we allemaal leven in een periode van lockdowns en maatregelen. In maart dit jaar werd ook ik hier plots mee geconfronteerd. Een complete shock voor mij dat weet ik nog heel goed. Alles wat eerst zo vanzelfsprekend was verdween als sneeuw voor de zon. Mijn droombaan bestond ineens niet meer. Gelukkig had (en heb) ik mijn droomvrouw naast me. Samen zetten we onze schouders onder ons bedrijf en verschoven we alles naar een online crossfitbox. Na deze eerste lockdown en een vrij rustige zomer waarin we nog heerlijk naar Zuid-Frankrijk zijn geweest leek alles weer langzaam rustiger te gaan worden.
Maar niets bleek minder waar. De overheid is o.a. de sportsector als een jojo gaan gebruiken, van lockdown, naar buitenlessen en weer naar binnen. Naar geen groepslessen, naar normale groepslessen en dan nu weer volledig gesloten. De laatste maanden kwam datzelfde prikkeltje weer bij mij opzetten. Dit werd heftiger en heftiger. Ik merkte dat Berlinda steeds meer kracht uit haar geloof kon halen en ik bleef hierdoor een soort alleen achter.
Ik ben gaan lezen, lezen en lezen. Gewoon ergens begonnen. Magazines zoals “gezond verstand” die net even een objectievere kijk op de wereld geven dan alle andere media. Hier heb ik veel van geleerd. Klaarblijkelijk is er veel meer aan de hand op dit moment dan de reguliere media ons willen doen geloven.
Op een dag ging ik samen met Berlinda naar de plaatselijke Christelijke boekhandel om een Bijbels dagboek voor haar kinderen te kopen. In eerste instantie nog een soort lastig, want ja, mochten we (uitgerekend daar) nog naar binnen zonder mondkapje?! Toen die heuvel met succes overwonnen was, stond ik daar ineens voor een grote kast vol met Bijbels. Ik pakte de aller dikste en begon te bladeren. Ik legde hem terug en liep weg. Na een paar minuten bedacht ik mezelf ineens: “Waarom koop ik niet mijn eigen Bijbel?” Ik ben teruggelopen en zei tegen Berlinda: “Deze neem ik mee”.
Iets in mij zei dat ik die Bijbel mee moest nemen en hier gewoon in moest gaan lezen. Ik ben blij dat ik die keuze gemaakt heb die dag. Want ik ben gewoon gaan zitten en ben gestart met het scheppingsverhaal in het boek van Genesis. Daarnaast ben ik online Bijbel profetieën gaan bekijken en vandaar uit veel in de Bijbel gaan nazoeken. Makkelijk? Nee, het is een ingewikkeld boek. Maar het heeft mij wel dichterbij een keus gebracht. Wat doe ik? Waar kies ik voor? Kies ik voor God en leg ik mijn vertrouwen bij Hem? Of ga ik zo door en blijf ik vasthouden aan mijn oude denkpatroon, waarbij ik zelf denk alles controle te hebben en erop hopende dat alles weer snel normaal zou worden?
Dit is waar ik nu nog sta. Ik draait er een beetje omheen. De ene dag voel ik mij een overtuigd Christen, maar de andere dag slokt alles hier op aarde mij volledig op en raak ik soms in de war. Wat is nu echt de waarheid? Het Christelijke geloof heeft mijn interesse en ik ben ervan overtuigd dat God bestaat. Maar een analytisch en vasthoudend figuur zoals ik, is niet zomaar overtuigd. Ik hoop dat ik de komende weken nog vaak het spoor kwijt raak en maar weer ineens in tranen uitbarst omdat ik er niets meer van begrijp. Want telkens wanneer dit gebeurt weet ik dat ik dichterbij die ene sprong ben. De sprong in de armen van God. Ik ben ervan overtuigd dat Hij mij de rust geeft en het inzicht verschaft wat ik nodig heb.
Hoe ga ik nu verder? In alle eerlijkheid, ik blijf lezen, zoeken en mij verder verdiepen in de Bijbel. Ik praat veel met Berlinda, ook al begrijp ik meer niet dan wel. Dit irriteert mij, omdat ik het zo graag wil begrijpen. Soms denk ik bij mijzelf, waarheden zijn niet altijd waarheden omdat je ze begrijpt, maar soms is het gewoon De Waarheid. Tot slot, is bidden iets wat mij heel erg helpt. Tot 2 maanden geleden kwam ik niet verder dan het Onze Vader. Veel verder dan dat ben ik in mijn leven niet gekomen. Toch bid Ik nu iedere dag voor de mensen waar ik om geef. Ik bid ook voor de Heilige Geest. Al voelt het soms onwennig en vreemd, ik heb besloten dat ik het gewoon moet doen. Want ergens weet ik dat ik helemaal niet gelukkig wordt van de hunkering naar controle en dat er niets zaligers is dan de vrede van God.
Deze website is door Berlinda en mij bedacht en in het leven geroepen. Terwijl wij allebei in een compleet andere fase van het geloof staan. Toch ben ik ervan overtuigd dat mijn verhaal een waardevolle bijdrage is voor onze website. Niet alleen voor doorgewinterde Christenen, maar juist ook voor nog-niet Christenen. Juist omdat ik mij goed voor kan stellen waar die tegenaan lopen en met welke vraagstukken die worstelen. En nee, ik heb zeker niet alle waarheid in pacht. Maar ondertussen durf ik mijzelf ervaringsdeskundige te noemen en maak ik iedere dag mee hoeveel kracht het woord van God bevat. Wordt vervolgd…
1 Johannes 4:16
We hebben Gods liefde leren kennen toen we in Christus gingen geloven. Gods liefde is in ons. God is liefde. Iedereen die in liefde leeft, hoort voor altijd bij God. En God blijft voor altijd in hem.
Delen?
Als jij (ergens) voelt dat Jezus de enige weg is maar niet precies weet waarom of je wilt meer over dit onderwerp weten, dan is deze blog voor jou geschreven!
Maar wat zijn we nu eigenlijk aan het doen met z’n allen? We eten (de hele dag door) alleen maar troep en alcohol drinken is vaak ook de rode draad tijdens de feestdagen. We gaan veel later naar bed dan goed voor ons is en vervolgens besluiten we dat we het vanaf 1 januari allemaal anders gaan doen?